Na twee jaar afwezigheid was er weer een nieuwe editie van Jazz Middelheim. De Gemeente Antwerpen, de organisatie-bureaus Brosella en Paradise City hebben de mogelijkheden onderzocht en het festival nieuw leven ingeblazen, zei het op een ietwat andere wijze. Zo heeft het festival nu 3 podia; Concert Hall; het hoofdpodium, Birdland; het kleine openluchtpodium en Jazm een letterlijke “open”-luchttent waar DJ’s uiteraard ook jazzinvloeden laten gelden. Verder ademde het festival een vriendelijke “open” sfeer uit zonder allerlei hekken en de nieuwe indeling van het terrein was plezierig.
Dag 1: Verrassende Amanda Whiting
De openingsdag bood vooral met de openingsact van Amanda Whiting, de harpiste, een verrassend concert. Waarbij Whiting duidelijk wist te maken dat de harp in de jazz een belangrijke bijdrage kan leveren. Het concert van Whiting werd direct een van de hoogtepunten van de dag. Het concert van de Vlaamse jazzpianist Bram de Looze met Baron, Morgan en Roberts werd het tweede hoogtepunt op de openingsdag.
Dag 2: Uiteraard Dee Dee Bridgewater en de warmte van Selah Sue
Dag twee vermelde eigenlijk één hoogtepunt, het optreden van Dee Dee Bridgewater. Haar concert met de begeleiding van drie dames, toetsen, bas en drums werd een meesterlijke ervaring voor de ruim 3500 bezoekers in de grote tent. Een andere verrassing speelde zich af in de stromende regen bij het kleine podium waar Elvin en Stéphane Galland gasten hadden uitgenodigd. DJ Grazzhoppa versterkte het ritme op geweldige wijze maar het absolute hoogtepunt bij de Gallands was het slotstuk. Daar verscheen Selah Sue met haar twee backing vocalistes om het drijfnatte slot extra warmte mee te geven. Ondanks de ijskoude regen was dit wel de verrassing van dag twee. Selah Sue vertelde mij backstage dat dit project gaat leiden tot een gezamenlijk album waar nu druk aan gewerkt wordt.
Dag 3: Eindelijk droog én Theo Croker!
Naast Jan Garbarek en Trilok Gurtu waren er verdienstelijke optredens van de Oekraïense harpiste Alina Bzhezhinska, de talenten van BXL X LDN en het rappende hiphopcircus van Speakers Corner Quartet, maar het mooiste kwam aan het einde. Theo Croker, componist en trompettist die meerdere muzieklagen bij elkaar en durft te experimenteren, sloot het hoofdpodium perfect af. Op het andere podium het trio Bandler Ching hetzelfde. De electronica en beats uit de Brusselse scene kregen iedereen in beweging.
Dag 4: De verrassing kwam uit onverwachte hoek..
De slotdag bood een aantal verrassingen. Echter niet allemaal positief, zo viel bijvoorbeeld het optreden van The Bad Plus (waar ik enorm naar uitkeek) tegen, mede door het overstemde geluid van vooral de sax. Echter het optreden van Kahil El-Zabar en zijn Ethnic Heritage Ensemble was er één die ik niet snel zal vergeten. El Zabar inmiddels 71 jaar speelt als een jonge god achter de drums, met talloze percussie en andere geluidsbronnen en weet zijn Ensemble tot bizarre hoogte op te zwepen zodat het een meer dan uniek concert werd. De dag- en festivalafsluiters het trio Go Go Penguin uit Manchester zorgden door hun swingende en vooral zeer dansbare set met een Moog versterkte vleugel, bas en drum voor een meesterlijke festival sluiting.
De toekomst
Organisator Bert Schreurs wist mij te vertellen dat ondanks het tegenvallende weer van de eerste twee dagen hij zeer content was en maakte gelijk bekend dat editie 2026 zal worden gehouden van 22 tot en met 25 mei vanzelfsprekend weer in het Park Den Brandt in Antwerpen. En mocht de Peter van Jazz Middelheim (Jean Toots Thielemans) hoog vanaf zijn muzikale wolk hebben meegekeken, dan zag hij dat het goed was.
Gezien: Jazz Middelheim 2025 Antwerpen
Tekst: Jacques Nachtegaal/Het Collectief N & P
Beeld: Jacques Nachtegaal/Het Collectief N & P dag 1 en2, Maurits van Hout dag 3 en 4.
all rights reserved
Jazzphotography Holland 